irkçilik: bu kelime zaten, özellikle almanya ikinci dünya savasindan sonra mahkum edildiginden beri yasak bir kelime, yanlis kabul edilen bir ideolojidir. üstüne üstlük 20.yy'daki antropolojik çalismalar irklarin arasinda net bir çizgi çekilemeyecegini ortaya koymustur. dolayisiyla, arasinda net bir çizgi olmayan seyleri de birbirinden ayiramazsin. suni çizgiler çekip yalanlarla ayirirsin. sonuç olarak su anda gerçek anlamiyla irkçi olan yalnizca asiri marjinal ufak bazi kesimler vardir ki, bunlar da uzaylilarin bizi alacagina inananlardan daha azd--rlar. yani bu devirde, "ben irkçi degilim" demek, "dünyanin öküzün boynuzunda durduguna inanmiyorum" demek gibidir. yok bi de inansaydin...

ama hal buyken; "tabii ki irkçi degilim" diyerek çatir çatir fasizm yapanlar oldukça fazladir. fasizm kendinden olmayana, kendine benzemeyene tolerans göstermemektir. russell'in ortaya koydugu sekliyle söyleyelim. "Düsünce özgürlügü lehindeki temel sav, bütün inançlarimizin kusku götürür olmasidir..." en su götürmez dogrularimiz bile yanlislanabilecekken, özellikle sosyal konularda belli bir ölçüde kuskuculugun gerekli olacagini söyler. mutlak dogrulara sahip adam eli silahli manyakla ayni kisidir genelde. kendinden hiç kusku duymayan insan tehlikelidir. fikrini degistirmez ve oldugu yerden kipirdamaz. yanildigi gün gibi açik olsa da, çesitli sakat akil yürütmelerle bunu geçistirir. iste bugünlü ortalama bir fasist düsünürün durumu böyledir. fasistlerin "irkçilik yapmiyorum" demesinin sizi yaniltmasina izin vermeyin.